Wypadek przy pracy i choroba zawodowa

PracaRóżneUbezpieczenia | 6 komentarzy

Wypadek przy pracy i choroba zawodowa są zdarzeniami których ofiary Sécurité sociale otacza szczególną opieką dając im prawo do bezpłatnego leczenia i korzystnego wynagrodzenia chorobowego lub renty.

Opieka ta dotyczy :

  • Pracowników najemnych (w okresie próbnym również)
  • Osoby korzystające z RSA i wykonujące aktywność umożliwiającą integrację zawodową
  • Bezrobotnych w trakcie wykonywania czynności wskazanych przez Pôle emploi
  • Uczniów szkoł technicznych i zawodowych
  • Uczniów i studentów ofiar wypadków zaistniałych podczas lekcji, wykładów, szkoleń i staży

Pracownik będący ofiarą wypadku przy pracy lub choroby zawodowej staje się pracownikiem chronionym, tzn. nie może zostać zwolniony z pracy. Wypadek w drodze do pracy lub z pracy takiej ochrony nie dostarcza.

WYPADEK PRZY PRACY

Za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie zaszłe w trakcie czasu pracy lub przerwy czyli wtedy, gdy pracownik podlega decyzjom pracodawcy. Może on zaistnieć na terenie firmy lub terenie z nią związanym (np. parking, stołówka, itp.), w trakcie wyjścia lub podroży służbowej. Wypadek podczas dojazdu do pracy lub z pracy również jest traktowany jak wypadek przy pracy.

Za wypadek przy pracy uważa się zdarzenie, które spowodowało obrażenia ciała lub zaburzenia psychologiczne (uznane zostały pewne przypadki depresji).

Rodzaj umowy o pracę nie ma znaczenia : CDD, CDI, praca doraźna (Intérime)

Według kodeksu pracy wypadek zaistniały w drodze do pracy lub z pracy albo w drodze na stołówkę lub powrotu ze stołówki jest osobnym przypadkiem wypadku, określanym jako wypadek na trasie – „ Accident de trajet”, bo pracownik nie podlega w tym czasie odpowiedzialności swego pracodawcy. Niemniej jednak zaliczany jest on do kategorii wypadków przy pracy.Wypadek przy pracy

Jeżeli w drodze do pracy lub z pracy pracownik zatrzymał się lub zboczył z trasy w ramach swych codziennych obowiązków, np. zakupów spożywczych, zakupu lekarstw, załatwienia formalności administracyjnych, wypadek zaistniały w tym czasie kwalifikuje się również do wypadku przy pracy. Jest nim też wypadek podczas wspólnych dojazdów (covoiturage).

Natomiast jeżeli w drodze do pracy lub z pracy pracownik zatrzymał się lub zmienił trasę dla celów osobistych nie związanych z codziennymi obowiązkami, np. odwiedzin u znajomych, zaistniały w tym czasie wypadek nie jest uważany za wypadek przy pracy.

Procedura

O zajściu wypadku przy pracy lub w drodze do pracy/z pracy należy powiadomić pracodawcę najpóźniej w ciągu 24 godzin, bezpośrednio lub listem poleconym z potwierdzeniem odbioru. Pracodawca ze swej strony ma 48 godzin (oprócz niedziel i świat) aby zadeklarować wypadek w CPAM (Caisse Primaire d’Assurance-Maladie). Jego obowiązkiem jest przekazać pracownikowi formularz (feuille d’accident du travail et de maladie professionnelle).

Jest to formularz, w którym pracodawca wypełnia pierwszą stronę, druga strona przeznaczona jest dla placówek medycznych (lekarz, apteka, laboratorium, szpital, rehabilitacja, itd). Każda z nich wbija swój stempel i składa podpis w odpowiedniej rubryce (tylko za pierwszym razem). Dokument ten umożliwia bezpłatne korzystanie z usług medycznych, żaden lekarz i żadna placówka medyczna nie ma prawa pobierać pieniędzy od osoby legitymującej się nim (jeżeli usługa nie przekracza taryfy zwanej „conventionnel”). Ważne jest wiec by go przedstawić przy każdej wizycie, badaniu, zakupie lekarstw, itd.

Jeżeli pracodawca nie dokona deklaracji, pracownik może dokonać jej sam przed upływem drugiego roku następującego bezpośrednio po dacie wypadku.

Pracownik musi skonsultować lekarza i poprosić o stwierdzenie obrażeń ciała oraz wystawienie zaświadczenia potwierdzającego zaistniały wypadek. Pracownik musi również przekazać pracodawcy zwolnienie lekarskie (formularz wystawiony przez lekarza).

CPAM decyduje o tym czy wypadek kwalifikuje się do kategorii wypadków przy pracy czy nie w ciągu 30 dni od chwili gdy otrzyma deklarację. Ma jednak prawo okres ten przedłużyć do dwóch miesięcy.

Jeżeli decyzja jest pozytywna, wszystkie koszty leczenia konsekwencji wypadku zostają w całości przejęte przez sécurité sociale. Oznacza to, że chory nie musi wstępnie zakładać jakichkolwiek sum z własnej kieszeni i czekać na ich zwrot, jak to ma miejsce w przypadku leczenia większości chorób.

Bezpłatne leczenie dotyczy kosztów medycznych, farmaceutycznych, chirurgicznych, rehabilitacji, transportu sanitarnego medycznie uzasadnionego i hospitalizacji, na bazie taryf najbliższego szpitala publicznego. Poszkodowany jest również zwolniony z kosztów ryczałtu szpitalnego. Protezy dentystyczne i niektóre materiały lub urządzenia medyczne są bezpłatne o ile ich cena nie przekracza 150% wartości zwracanej przez sécurité sociale.

Bezpłatne leczenie skutków wypadku nie dotyczy kosztów leczenia innych, nie związanych z wypadkiem schorzeń.

CHOROBA ZAWODOWA

Za chorobę zawodową uważa się chorobę istniejącą w rejestrze chorób zawodowych. Pracownik musi dostarczyć dowodów, że jego praca narażała go na ryzyko choroby, której jest ofiarą.

Choroba, która nie figuruje w rejestrze może jednak zostać uznana za chorobę zawodową poprzez indywidualną ekspertyzę powierzoną regionalnemu komitetowi do oceny chorób zawodowych (Comité régional de reconnaissance des maladies professionnelles).

Uznanie choroby pracownika za chorobę zawodowa możliwe jest wtedy, gdy :

  • Choroba pracownika figuruje w rejestrze chorób zawodowych ale nie spełnia wszystkich wymaganych warunków
  • Choroba nie figuruje w rejestrze chorób zawodowych ale została bezpośrednio i zasadniczo wywołana przez wykonywaną zwykle pracę i spowodowała trwałą niepełnosprawność z co najmniej 25% uszczerbkiem na zdrowiu albo śmierć.

Rejestr chorób zawodowych

Choroby zawodowe są skatalogowane w trzech kategoriach, w postaci ponad 100 tabel.

Każda tabela zawiera trzy kolumny. Pierwsza określa chorobę i opisuje jej objawy. Druga wskazuje na okres inkubacji choroby. Jest on bardzo różny w zależności od schorzenia ale liczy się go od chwili, gdy następuje położenie kresu ekspozycji na ryzyko, które spowodowało chorobę. Trzecia kolumna opisuje dokładnie rodzaj czynności lub aktywności wywołujących chorobę.

Lista ta jest regularnie aktualizowana i można ją znaleźć w aneksie do kodeksu Sécurité sociale.

Procedura

Osoba cierpiąca na chorobę zawodową powinna w ciągu 15 dni od daty rozpoczęcia zwolnienia lekarskiego zadeklarować ją w CPAM. Jeżeli tego nie dokona w terminie, nie traci jednak możliwości uznania charakteru swej choroby za chorobę zawodową. Ma bowiem dwa lata, od daty rozpoczęcia zwolnienia lekarskiego, na jej zadeklarowanie w CPAM. Potrzebne jej jest zaświadczenie lekarskie stwierdzające istnienie możliwego związku miedzy charakterem wykonywanej pracy a chorobą. Zaświadczenie to należy dołączyć do deklaracji. Po otrzymaniu tych dokumentów CPAM, jeżeli uzna chorobę za zawodową, wyśle choremu „feuille d’accident du travail et de maladie professinelle”, niezbędny do korzystania z opieki medycznej bez zakładania własnych pieniędzy.

Osoba pracująca w systemie „Intérim” musi zadeklarować chorobę w firmie, z którą podpisała umowę o prace i w firmie w której bezpośrednio pracuje.

CPAM ma 3 miesiące na ewaluację choroby pracownika. W niektórych przypadkach okres ten może zostać przedłużony o 3 kolejne miesiące. Wtedy chory zostaje zawiadomiony o przedłużeniu procedury listem poleconym z potwierdzeniem odbioru.

Często zdarza się, że chory zostaje wezwany na wizytę u lekarza występującego z ramienia CPAM. Jeżeli jego diagnoza o zawodowym pochodzenia choroby jest niezgodna z decyzją lekarza prowadzącego chorego, ostateczna ocena zostaje przekazana do ekspertyzy.

Jeżeli CPAM uzna chorobę zawodową, wszystkie koszty jej leczenia zostają w całości przejęte przez sécurité sociale, na bazie jego taryf. Oznacza to, że chory nie musi wstępnie zakładać jakichkolwiek sum z własnej kieszeni, co istnieje przy leczeniu większości chorób.

Bezpłatne leczenie dotyczy kosztów medycznych, farmaceutycznych, chirurgicznych, rehabilitacji, transportu sanitarnego i hospitalizacji ale na bazie taryf najbliższego szpitala publicznego. Chory jest zwolniony również z kosztów ryczałtu szpitalnego. Protezy dentystyczne i niektóre materiały lub urządzenia medyczne są bezpłatne o ile ich cena nie przekracza 150% wartości zwracanej przez sécurité sociale.

Bezpłatne leczenie nie dotyczy kosztów leczenia innych, nie związanych z chorobą zawodową dolegliwości i schorzeń.

Wynagrodzenie chorobowe

Będąc na zwolnieniu lekarskim chory pracownik otrzymuje z sécurité sociale wynagrodzenie chorobowe. Świadczenie to określane jest terminem „indémnités journalières maladie” lub ogólnie „indémnités journalières”.

W przypadku zwolnienia lekarskiego z tytułu choroby zawodowej lub wypadku przy pracy świadczenie to należy się choremu od pierwszego dnia nieobecności w pracy, w przeciwieństwie do wypadku w drodze do pracy lub z pracy oraz chorób i wypadków, gdzie obowiązuje 3 dni karencji za pierwsze 3 dni zwolnienia, tzn. brak „indémnités journalières” (z wyjątkiem niektórych branży, w których związki zawodowe wynegocjowały lepsze warunki).

Wynagrodzenie chorobowe przysługuje przez cały okres choroby zawodowej lub leczenia obrażeń powypadkowych, aż do chwili odzyskania zdrowia lub przyznania renty albo śmierci osoby poszkodowanej.

Datę wyznaczającą wyzdrowienie określa lekarz prowadzący chorego.

Wysokość wynagrodzenia chorobowego zależy od długości zwolnienia.

Przez pierwsze 28 dni jest ono równoważne 60% pensji dziennej (wartość dziennej pensji jest obliczona przez sécurité sociale na podstawie ostatniego wynagrodzenia w pracy) pomnożonej przez 28 dni. Nie może przekraczać 190€ dziennie.

Począwszy od 29 dnia zwolnienia wynagrodzenie chorobowe (indémnités journalières) jest podwyższone do 80% pensji dziennej pomnożonej przez ilość dni w miesiącu. Nie może ono przekraczać 250€ na dzień.

W przypadku zwolnienia przekraczającego 3 miesiące, wynagrodzenie chorobowe może zostać zrewaloryzowane jeżeli firma pracownika dokonała generalnej podwyżki płac. Wtedy rewaloryzacja jest proporcjonalna do podwyżki jaką by otrzymał chory gdyby pracował. „Indémnité journalière” nie może jednak przekraczać pensji dziennej netto po podwyżce.

Wynagrodzenie chorobowe podlega składkom CSG i CRDS i opodatkowaniu od dochodów ale tylko od połowy jego wartości, tzn. podatek jest naliczany na podstawie 50% wartości rocznego wynagrodzenia chorobowego.

W przypadku nawrotu choroby zawodowej lub dolegliwości będących następstwami wypadku przy pracy, wynagrodzenie chorobowe jest wypłacane według tych samych zasad co w okresie początkowym i CPAM ponownie bierze na siebie koszty leczenia.

Renta z tytułu trwalej niezdolności do pracy

Po zakończeniu leczenia lekarz prowadzący chorego wystawia ostateczne zaświadczenie lekarskie. Jeżeli wypadek lub choroba zawodowa ogranicza zdolność do pracy, lekarz stwierdza konsolidację organizmu (état de santé „consolidé”) co oznacza, że wypadek lub choroba pozostawiły trwale zmiany lub powikłania. CPAM występuje wtedy o opinię swego lekarza, niekiedy konsultuje lekarza pracy (gdy niepełnosprawność pozbawia możliwości wykonywania tej samej pracy) i na podstawie zebranych informacji decyduje i określa procent trwalej niepełnosprawności. Następnie informuje listownie zainteresowanego o przyznanym mu stopniu inwalidztwa i wysokości przysługującej mu renty. Pracodawca również zostaje poinformowany.

Poszkodowany ma prawo poprosić o przekazanie mu opinii lekarza CPAM i ma na to 10 dni od daty nadania listu z decyzją (liczy się data stempla pocztowego).

Istnieje możliwość odwołania się od decyzji CPAM, co może uczynić również pracodawca. Tego typu odwołanie należy złożyć w sądzie do spraw spornych związanych z niepełnosprawnością – tribunal du contentieux de l’incapacité TCI w ciągu 2 miesięcy od daty nadania listu z decyzją CPAM.

Jeżeli procent trwalej niepełnosprawności jest niższy od 10%, zainteresowany otrzyma jednorazowe odszkodowanie.

Jeżeli procent trwalej niepełnosprawności jest równy lub wyższy od 10%, zainteresowany nabywa prawa do renty, której wysokość jest obliczana w oparciu o stopień niepełnosprawności i roczną pensje pobieraną przed wypadkiem lub zwolnieniem lekarskim z powodu choroby zawodowej.

Warto wiedzieć że do ustalenia stopnia niepełnosprawności CPAM bierze pod uwagę kilka czynników :

  • Naturę ułomności
  • Ogólny stan zdrowia
  • Wiek
  • Sprawność fizyczną i mentalną
  • Sprawność zawodową i kwalifikacje

Na prośbę pracownika będącego ofiarą wypadku przy pracy lub choroby zawodowej renta może zostać przekształcona w odszkodowanie lub rentę na korzyść współmałżonka.

Pensja

Zakłada się, że pensja roczna poszkodowanego nie jest niższa niż 18 263,54€. Każda pensja roczna zawarta miedzy 18 263,54€ i 36 527, 08€ jest uwzględniana w całości.

Jeżeli pensja roczna poszkodowanego jest zawarta miedzy 36 527,08 € i 146 108,32 € (górna wartość stanowi pułap, tzn. dla pensji przekraczających 146 108,32€ w obliczeniu renty aplikuje się 146 108,32€), do obliczenia wysokości renty uwzględnia się jedynie 1/3 pensji rocznej brutto, którą dodaje się do 36 527,08€.

Na przykład jeśli pensja roczna wynosiła 40 000€, kwota wzięta pod uwagę do obliczenia renty wynosić będzie 37 684,72€ zgodnie z rachunkiem :

(40 000 – 36 527,08) x 1/3 = 37 684,72 €

Stopień niepełnosprawności

Do naliczenia renty bierze się również pod uwagę stopień niepełnosprawności, na podstawie którego oblicza się wskaźnik procentowy, który mnoży się przez wartość pensji.

W zależności od tego czy stopień niepełnosprawności wynosi poniżej czy powyżej 50%, podlega on dwóm rożnym operacjom.

Jeżeli stopień niepełnosprawności jest niższy od 50%, do naliczenia renty uwzględnia się jedynie połowę jego wartości. W ten sposób osoby mające 30% niepełnosprawności mogą skorzystać z renty stanowiącej 15 % pensji, osoby mające 50% niepełnosprawności otrzymają rentę stanowiącą 25 % pensji.

Natomiast jeżeli stopień niepełnosprawności przekracza 50%, zostaje on podwyższony o połowę czyli pomnożony przez 1,5.

Na przykład jeśli stopień niepełnosprawności wynosi 70% to do obliczenia renty stosuje się rachunek pozwalający ustalić wspomniany wyżej wskaźnik procentowy :

[(50 : 2) + ((70-50) x 1,5)] = 55%

Obliczenie renty

Wysokość renty jest równa wysokości pensji (określonej jak powyżej) pomnożonej przez wskaźnik procentowy uzyskany z rachunku wyjaśnionym wyżej.

Na przykład wysokość renty dla 70 % niepełnosprawności i pensji 40 000€ wynosi :

37 684,72 x 55 % = 20 726,60 € rocznie

Jeżeli choremu zostanie przyznane 80 % niepełnosprawności, co wiąże się z utratą niezależności w wykonywaniu codziennych czynności i koniecznością zatrudnienia pomocy, zostaje mu przyznane 40% dodatku a całość podwyższonej renty nie może być niższa niż 1 103,08€. Istnieje też możliwość nie skorzystania z tego 40% dodatku i uzyskania osobnej prestacji na pomoc w codziennych czynnościach. Trzeba o nią złożyć prośbę.

Renta podlega rewaluacji w zależności od polepszenia lub pogorszenia stanu zdrowia, na prośbę zainteresowanego lub przy okazji wizyty kontrolnej u lekarza wyznaczonego przez CPAM.

Tryb wypłacania renty

Jeżeli procent trwalej niepełnosprawności wynosi miedzy 10 i 50%, renta jest wypłacana raz na 3 miesiące. Jeżeli procent ten jest równy lub wyższy od 50%, renta jest wypłacana co miesiąc, aż do śmierci.

Renta z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej nie jest jedynym świadczeniem do jakiego poszkodowany ma prawo. Może być ona kumulowana z zasiłkiem określanym „pension d’invalididté”.

Renta dla bliskich w przypadku śmiertelnego wypadku przy pracy

Śmiertelny wypadek przy pracy daje bliskim ofiary prawo do renty. Jej wysokość zależy od pensji zmarłego i natury więzów z osobą, która z niej korzysta :

  • 40% pensji dla owdowiałego współmałżonka, partnera PACS lub konkubenta
  • 25% pensji dla dzieci w wieku poniżej 20 lat
  • 10% dla rodziców lub dziadków będących na utrzymaniu zmarłego

Prośbę o taką rentę składa osoba zainteresowana listownie, w agencji CPAM zmarłego.

Odszkodowanie

Osobom o stopniu niepełnosprawności poniżej 10% ubytku na zdrowiu przysługuje odszkodowanie. Wynosi ono :

% trwałej niepełnosprawnościWysokość odszkodowania
1 %410,30 €
2 %666,88 €
3 %974,50 €
4 %1 538,07 €
5 %1 948,44 €
6 %2 409,90 €
7 %2 922,41 €
8 %3 486,62 €
9 %4 101,86 €

Podwyższona renta gdy winny jest pracodawca

We Francuskich przepisach istnieje pojęcie „faute inexcusable de l’employeur” co oznacza niewybaczalne uchybienie pracodawcy. Dotyczy to sytuacji, gdy w firmie istnieją pewne zagrożenia dla zdrowia pracowników, których pracodawca jest w pełni świadom ale mimo to nie podejmuje żadnych kroków by im zaradzić. Gdy dojdzie do wypadku spowodowanego takim zidentyfikowanym zagrożeniem, poszkodowany pracownik może obarczyć pracodawcę winą zarzucając mu „faute inexcusable de l’employeur”.

Jeżeli wypadek przy pracy lub choroba zawodowa wynika z winy pracodawcy, który zlekceważył znane mu zagrożenie, mówi się, że popełnił on „faute inexcusable de l’employeur”. W takim przypadku poszkodowany może uzyskać podwyższenie renty i ma prawo domagać się odszkodowania z tytułu następujących krzywd : cierpienie fizyczne, cierpienie moralne, krzywda natury estetycznej, krzywda pozbawienia możliwości awansu, krzywda cierpienia.

Aby uzyskać takie odszkodowanie należy zwrócić się do swojej agencji CPAM, która w imieniu poszkodowanego podejmie próbę negocjacji z pracodawcą. Jeżeli negocjacja zakończy się porażką, wtedy trybunał do spraw sécurité sociale (tribunal des affaires de Sécurité sociale -TASS) podejmie postepowanie sądowe. Procedura taka trwa od 6 do 8 miesięcy.

W większości przypadków trybunały przyznają istnienie winy pracodawcy, jeżeli taka istnieje. Jednak powodzenie sprawy w dużym stopniu zależy od tego, czy poszkodowany pracownik jest w stanie dostarczyć dowodów, że pracodawca znał zagrożenie i nic nie uczynił by je usunąć lub zabezpieczyć.

W większych firmach (ponad 50 pracowników) istnieje pracowniczy komitet do spraw bezpieczeństwa, odpowiednik BHP, noszący nazwę CHSCT (Comité d’Hygiène, de Sécurité et des Conditions de Travail) do którego należy zgłosić się o udostepnienie dokumentu ewaluującego bezpieczeństwo i różne typy ryzyka istniejące w firmie – „Document Unique de Sécurité – (D.U.S.) ». Dokument ten jest obowiązkowy dla wszystkich firmach zatrudniających przynajmniej jednego pracownika. W każdej rozprawie sadowej dotyczącej wypadku przy pracy, sędziowie domagają się dostarczenia tego dokumentu bo jest on podstawą do orzekania czy ryzyko wypadku poszkodowanego było pracodawcy znane i czy potraktował je poważnie.

Osobom poszukującym informacji bardziej szczegółowych polecam skontaktowanie stowarzyszenia ofiar wypadków :

Association des accidentés de la vie (dawniej Fédération nationale des accidents du travail et des handicapés – FNATH). http://www.fnath.org/

Oto adresy :

11, rue du Chemin Vert  –  75011 Paris

Tél. : 01 49 23 84 00

47 rue des Alliés  –  42030 Saint-Étienne Cedex 2

Tél. : 04 77 49 42 42





Przydał Ci się ten artykuł?


by otrzymywać następne.




6 komentarzy do Wypadek przy pracy i choroba zawodowa

  • P  pisze:

    Witam,została przyznana mi renta za wypadek w drodze do pracy.Stopień niepełnosprawności jest niższy od 50%, renta wypłacana jest co trzy miesiące. Teraz chcę wrócić do Polski, czy po powrocie będzie mi się dalej należała? Jeśli tak to jakie formalności muszę załatwić?

    • Bożena  pisze:

      Renta inwalidzka ma charakter tymczasowy i wymaga regularnego wznawiana. Jest ona kontrolowana przez Sécurité sociale (l’Assurance maladie czyli CPAM). Co trzy miesiące instytucja ta ma prawo domagać się nowej ekspertyzy medycznej aby ocenić, czy stan Pana zdrowia ewoluuje czy nie. W ten sposób renta taka, w zależności od stanu Pana zdrowia i faktu że podejmie Pan pracę lub nie, może zostać zmodyfikowana, zawieszona lub anulowana.

      Nie sprecyzował Pan na ile czasu wybiera się do Polski (na 3 miesiące, 6, a może na rok).

      Nie ulega wątpliwości że musi Pan zachować adres na jaki przychodzą do Pana listy wysyłane z CPAM. W zależności od informacji w nich zawartych będzie wiedział czy na przykład musi na nowo zgłosić się do lekarza i kiedy, oraz co należy zrobić aby przedłużyć rentę.

      Nie znam procedury wznowienia renty ale domyślam się, że jeśli będzie Pan pilnował listów z CPAM i respektował wymaganych w tych listach dokumentów to utrzyma rentę tak długo jak długo będzie to możliwe i zostanie poinformowany o formalnościach niezbędnych do jej przedłużania.

  • Marcin  pisze:

    Witam Wszystkich na forum, Pracuje ponad rok w Francji na Francuskiej umowie,tydzień temu miałem wypadek w pracy i złamałem rękę. Byłem w szpitalu dostałem dokumenty od lekarza które, i od pracodawcy i wysłałem je do Caisse Primaire d’Assurance-Maladie plus wysłałem zwolnienie do pracodawcy. Moje pytanie jest takie czy należy mi się jakieś odszkodowanie od budowy na której robiłem za nie dopilnowanie porządku i nie wycięcie pręta o który się za haczyłem i wywróciłem? Jakie dokumenty od kogo i do kogo muszę wysłać żeby dostać odszkodowanie, czy powinienem to załatwić dopiero po końcu leczenia czy w trakcie Dziękuje i liczę na pomoc Marcin

    • Bożena  pisze:

      Jeżeli pracuje Pan w sektorze budowlanym to powinien posiadać ubezpieczenie typu „Prévoyance”. Jeśli takie słowo figuruje na odcinku płacowym to należy spytać pracodawcy o dane tej firmy ubezpieczeniowej. Mając te dane oraz numer sécurité sociale należy skontaktować agencje ubezpieczeniową i spytać jakie formalności są w Pana przypadku konieczne do dopełnienia. Nie wiem czy będzie to odszkodowanie czy inna pomoc, to zależy od ubezpieczenia. Każda firma ubezpieczeniowa ma swoje własne wymagania dotyczące niezbędnych dokumentów.
      Na blogu znajdzie Pan wpis poświęcony tematowi Prévoyance.
      Natomiast aby uzyskać odszkodowanie od pracodawcy to należy przeprowadzić sprawę sądownie z dostarczeniem dowodów że pracodawca jest winny zaniedbania. Może Pan wnieść pozew w każdej chwili. Jak przy każdej sprawie w sądzie, nie ma Pan gwarancji że sprawę wygra. Taka procedura potrwa kilka lat i kosztuje.

  • ceclia  pisze:

    Witam Panià
    mam pytanie w dalszym ciàgu dotyczàce / wypadek przy pracy/.Jak wspominalam poprzednio wypadek mial miejsce w pracy 25/04/2017, do tej pory staramy sie ustalic kto ma doplacic do chorobowego IJComplementaire. MSA odmawia, AGRI PREVOYANCE(GRUPE AGRICA) twierdzi ze màz nie posiada takiej opcji w ubezpieczeniu ,ktore pozwala na uzlupelnienie chorobowego.Twierdzà ze pracodawca zadeklarowal tylko kadre, czy to jest zgodne z kodeksem pracy,gdzie przy wypadku przy pracy nie otrzymuje pelnego 100% chorobowego?
    Dziekuje za odpowiedz Cecylia.

  • anna  pisze:

    witam moja siostra po wypadku w pracy po długiej chorobie dostała rentę inwalidzką i został jej przyznany stopień 50 procent inwalidztwa ale do tej pory nie dostała zadniej decyzji .renta wpływa ale nie mamy papieru o jej przyznaniu czy jest jakiś sposób aby ja uzyskać

Napisz komentarz

....